Michał Dobrołowicz (1879–1946) był jednym z najwybitniejszych polskich muzyków epoki romantyzmu i modernizmu. Urodził się w rodzinie o tradycjach artystycznych – jego ojciec, Jan Dobrołowicz, był kompozytorem i dyrygentem. Studiował na Konserwatorium Warszawskim u Stanisława Moniuszki oraz w Paryżu pod opieką Camilla Saint-Saënsa. Jego twórczość obejmuje kompozycje orkiestrowe (m.in. Symphonie concertante, Trio smyczkowe), utwory kameralne, pieśni i muzykę do sztuk teatralnych. Dobrołowicz był także aktywnym pedagogiem – wykładał w Konserwatorium Warszawskim oraz w Paryżu. Jego działalność przyczyniła się do rozwoju polskiej szkoły kompozycyjnej. Po II wojnie światowej, ze względu na polityczne przesłanki, wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Tam kontynuował karierę jako kompozytor i dyrygent, m.in. współpracując z orkiestrą w Nowym Jorku. Jego muzyka cieszyła się uznaniem za granicą, a jego prace były wykonywane przez światowej klasy artystów.