Nicole Mary Kidman AC (ur. 20 czerwca 1967 w Honolulu) – australijsko-amerykańska aktorka, producentka filmowa i okazjonalnie piosenkarka. Dzięki ponad 40-letniej karierze w filmie i telewizji uchodzi za jedną z najlepszych i najbardziej uznanych aktorek na świecie. Laureatka licznych wyróżnień, w tym Nagrody Akademii Filmowej (Oscara), Nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA), dwóch nagród Emmy, Nagrody Gildii Aktorów Ekranowych (SAG), Srebrnego Niedźwiedzia, Pucharu Volpiego oraz sześciu Złotych Globów. W 2024 uhonorowana Nagrodą Amerykańskiego Instytutu Filmowego za całokształt twórczości. Debiutowała w latach 80. rolami w australijskich filmach i serialach. Przełomem w jej karierze był film Martwa cisza (1989), po którym zaczęła występować w produkcjach hollywoodzkich. Zdobyła uznanie rolami w filmach Szybki jak błyskawica (1990), Za horyzontem (1992), Za wszelką cenę (1995), Batman Forever (1995), Totalna magia (1998), Oczy szeroko zamknięte (1999) i Moulin Rouge! (2001), za który otrzymała pierwszą nominację do Oscara. Za rolę Virginii Woolf w dramacie Godziny (2002) wygrała Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej. W kolejnych latach była nominowana do Oscara za filmy Między światami (2010), Lion. Droga do domu (2016) oraz Lucy i Desi (2021). Uznanie i popularność przyniosły jej także role w filmach Inni (2001), Dogville (2003), Wzgórze nadziei (2003), Narodziny (2004), Złoty kompas (2007), Australia (2008), Aquaman (2018), Gorący temat (2019) i Babygirl (2024). Od 2017 regularnie występuje w telewizji. Za rolę w serialu Wielkie kłamstewka (2017–2019) otrzymała nagrodę Emmy dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej w miniserialu lub filmie telewizyjnym. W kolejnych latach wystąpiła między innymi w serialach Od nowa (2020), Dziewięcioro nieznajomych (2021–2025) i Special Ops: Lioness (2023–2024). Zagrała także kilka ról teatralnych. Jako piosenkarka nagrała utwory na potrzeby ścieżek dźwiękowych swoich filmów i seriali, a także niezwiązane z rolami, w tym przebój „Somethin’ Stupid” (2001) w duecie z Robbiem Williamsem. Od 2010 prowadzi wytwórnię filmowo-telewizyjną Blossom Films. W 2020 „The New York Times” przyznał jej piąte miejsce w zestawieniu najlepszych aktorów XXI wieku. W 2004 i 2018 znalazła się na liście 100 najbardziej wpływowych osób na świecie tygodnika „Time”. W 2007 została odznaczona Orderem Australii. == Dzieciństwo i młodość == Nicole Mary Kidman urodziła się 20 czerwca 1967 w Honolulu na Hawajach jako córka Australijczyków, którzy przebywali tam tymczasowo na studenckich wizach. Jako że urodziła się na terytorium Stanów Zjednoczonych, zyskała podwójne, australijsko-amerykańskie obywatelstwo. Otrzymała hawajskie imię Hōkūlani („niebiańska gwiazda”), zainspirowane słoniem, który urodził się w podobnym czasie w zoo w Honolulu. Ma korzenie angielskie, irlandzkie i szkockie. Jej ojciec, Antony Kidman (1938–2014), był biochemikiem, psychologiem klinicznym i naukowcem, a w czasie jej narodzin studiował podyplomowo na University of Hawaiʻi at Mānoa. Matka, Janelle Ann Kidman (z domu Glenny, ok. 1938–2024), była instruktorką pięlegniarstwa, redaktorką książek męża i członkinią australijskiej feministycznej organizacji lobbystycznej, Women’s Electoral Lobby. Pierwsze lata życia spędziła w Waszyngtonie, gdzie jej rodzice brali udział w protestach przeciwko wojnie wietnamskiej. Gdy miała trzy lata, rodzina powróciła do Australii. Ma młodszą siostrę Antonię (ur. 1970), dziennikarkę i prezenterkę telewizyjną. Dorastała w Longueville w aglomeracji Sydney, gdzie uczęszczała do szkół Lane Cove Public School i North Sydney Girls High School. W wieku trzech lat zaczęła uczęszczać na zajęcia z baletu. Do marzenia o zostaniu aktorką zainspirowała ją rola Margaret Hamilton w filmie Czarnoksiężnik z Oz (1939). W Sydney uczęszczała na zajęcia z aktorstwa w Phillip Street Theatre, między innymi z Naomi Watts, a następnie w Australian Theatre for Young People, gdzie specjalizowała się w dramacie i pantomimie. Aby rozwinąć karierę aktorską, przerwała naukę w szkole średniej. == Działalność artystyczna == === 1983–1989 === W 1983, w wieku 16 lat, zadebiutowała jako aktorka w australijskim filmie Bush Christmas. Zaczęła pojawiać się w australijskich filmach i serialach telewizyjnych; zagrała m.in. w filmach: Bandyci kontra BMX (1983), Windrider (1986) i Królowie nocy (1988), a także wystąpiła w serialach: Five Mile Creek (1985) i Winners (1985) oraz w filmach telewizyjnych Chase Through the Night (1983), Skin Deep (1984), Matthew i syn (1984), Room to Move (1985) i Un’ Australiana a Roma (1987). Popularność przyniosła jej rola Megan Goddard w miniserialu Wietnam (1987), za którą zdobyła swoją pierwszą nagrodę Australian Film Institute. Drugą nominację przyniosła jej rola drugoplanowa w filmie Emerald City (1988). W 1988 występowała w sztuce teatralnej Stalowe magnolie, najpierw od maja w Melbourne, a następnie od sierpnia w Sydney. W kwietniu 1989 odbyła się premiera jej pierwszej produkcji hollywoodzkiej, dreszczowca Martwa cisza, w którym wcieliła się w Rae Ingram, żonę oficera marynarki wojennej, zagrożoną przez rozbitka na morzu (w tej roli Billy Zane). Film okazał się przełomem w jej karierze i przyniósł jej międzynarodową popularność. Krytyk filmowy z magazynu „Variety” napisał: „Kidman jest znakomita w całym filmie. Nadaje postaci Rae prawdziwą wytrwałość i energię”, zaś Roger Ebert ocenił: „W swoich wspólnych scenach Kidman i Zane wzbudzają prawdziwą, namacalną nienawiść”. Również w 1989 zagrała główną rolę w australijskim miniserialu Bangkok Hilton, emitowanym w listopadzie przez Network 10. === 1990–1999 === Wystąpiła jako młoda lekarka, która zakochuje się w kierowcy NASCAR, w filmie Szybki jak błyskawica (1990) u boku swojego ówczesnego partnera, Toma Cruise’a. Film odniósł sukces komercyjny i był jednym z największych przebojów roku w box office. Wcieliła się w jedną z trzech licealistek (wraz z Thandie Newton i Naomi Watts) w australijskim filmie Randka na przerwie, który wszedł na ekrany kin w marcu 1991. Film został nagrodzony przez Australijski Instytut Filmowy w kategorii najlepszy film. Następnie wystąpiła w roli kochanki głównego bohatera (w tej roli Loren Dean) w filmie Billy Bathgate, którego premiera odbyła się w listopadzie 1991. Recenzent „The New York Times” określił ją jako „piękność z, jak się okazuje, poczuciem humoru”. Rola przyniosła jej nominację do Złotego Globu dla najlepszej aktorki drugoplanowej w filmie. W maju 1992 ukazał się film Rona Howarda Za horyzontem, w którym wystąpiła u boku Cruise’a jako irlandzka partnerka jego bohatera, Shannon. Film zarobił 138 milionów dolarów. W 1993 pojawiła się w dwóch filmach. Pierwszym z nich był Pełnia zła, w którym wcieliła się w żonę bohatera granego przez Aleca Baldwina, wydany w październiku. Drugim był Gra o życie, wydany w listopadzie, gdzie zagrała żonę bohatera Michaela Keatona. W listopadzie 1993 poprowadziła odcinek programu telewizyjnego Saturday Night Live. W maju 1995 na 48. MFF w Cannes odbyła się premiera filmu Gusa Van Santa Za wszelką cenę, w którym wystąpiła w głównej roli jako prezenterka pogody Suzanne Stone. Krytyk filmowy Mick LaSalle z „San Francisco Chronicle” ocenił jej występ: „Wnosi do roli warstwy znaczenia, intencji i impulsu. Opowiadając historię z perspektywy pierwszej osoby – jak robi to przez cały film – Kidman pozwala zobaczyć kalkulacje, kręcące się tryby, transparentne próby oczarowania, które jednakowo skutecznie oczarowują”. Za występ w filmie otrzymała Złoty Glob dla najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu i była nominowana do Nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA). Wcieliła się w drugoplanową rolę doktor Chase Meridian w filmie Batman Forever, opartym na komiksach DC Comics o Batmanie, którego zagrał Val Kilmer. Film wszedł na ekrany kin w czerwcu 1995 i zarobił 337 milionów dolarów. Wystąpiła jako Isabel Archer, u boku Barbary Hershey i Johna Malkovicha, w filmie Jane Campion Portret damy, adaptacji powieści pod tym samym tytułem. Jego premiera odbyła się w sierpniu 1996 na 53. MFF w Wenecji. Następnie zagrała doktor Julię Kelly, specjalistkę ds. energetyki jądrowej, w dreszczowcu Peacemaker. Film, w którym pojawiła się u boku George’a Clooneya, wszedł na ekrany kin we wrześniu 1997 i zarobił ponad 110 milionów dolarów. Zagrała jedną z głównych ról w filmie fantasy Totalna magia, wydanym w październiku 1998. Wraz z Sandrą Bullock wcieliły się w siostry-czarownice, które stają w obliczu groźnej klątwy, uniemożliwiającej im znalezienie trwałej miłości. Film poniósł porażkę w box office. Również w 1998 występowała w sztuce Davida Hare’a The Blue Room, najpierw od września na West Endzie, a następnie od grudnia na Broadwayu. Otrzymała za nią nominację do Laurence Olivier Award dla najlepszej aktorki. Wraz z mężem, Tomem Cruisem, wcieliła się w parę w dreszczowcu erotycznym Oczy szeroko zamknięte. Był to ostatni film wyreżyserowany przez Stanleya Kubricka, wydany w lipcu 1999, po jego śmierci. Film odniósł sukces komercyjny, zarabiając 162 miliony dolarów. „Slant Magazine” nazwał go drugim najlepszym filmem lat 90., zaś BBC umieściło go w rankingu 100 najlepszych amerykańskich filmów w historii. === 2000–2009 === Wystąpiła w roli Satine, artystki kabaretowej i kurtyzany, w filmie muzycznym Baza Luhrmanna Moulin Rouge! u boku Ewana McGregora. Jego premiera odbyła się w maju 2001 na 54. MFF w Cannes. Zaśpiewała w kilku utworach muzycznych nagranych do filmu i wydanych na jego ścieżce dźwiękowej. Recenzent CNN ocenił, że była to jej najlepsza rola od czasu Za wszelką cenę (1995), dodając: „Jako Satine jest olśniewająca i oszałamiająca. Porusza się z całkowitą pewnością siebie przez cały film. Kidman wydaje się specjalizować w postaciach «królowej lodu», ale w przypadku Satine pozwala sobie na odrobinę odwilży”. Dzięki filmowi zdobyła swój drugi Złoty Glob dla najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu, ponadto otrzymała pierwszą nominację do Nagrody Akademii F