Karol Tadeusz Nawrocki (ur. 3 marca 1983 w Gdańsku) – polski historyk, polityk, działacz społeczny i samorządowy, doktor nauk humanistycznych. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej od 6 sierpnia 2025. W latach 2017–2021 dyrektor Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, w latach 2021–2025 prezes Instytutu Pamięci Narodowej. == Życiorys == === Dzieciństwo i wykształcenie === Urodził się w Gdańsku jako pierworodne z dwojga dzieci Ryszarda i Elżbiety. Pierwsze imię, Karol, otrzymał na cześć papieża Jana Pawła II. Wychowywał się w gdańskiej dzielnicy Siedlce, która wówczas miała charakter robotniczy. Do 1998 uczył się w Szkole Podstawowej nr 58 w Gdańsku, następnie rozpoczął naukę w IV Liceum Ogólnokształcącym w rodzinnym mieście, gdzie w 2002 zdał egzamin maturalny. W 2003 ukończył, z tytułem specjalisty ds. zarządzania personelem, Policealne Studium Biznesu i Administracji w Gdańsku. W 2003 rozpoczął studia w Instytucie Historii Uniwersytetu Gdańskiego, gdzie w 2008 uzyskał tytuł magistra. W 2013 na Uniwersytecie Gdańskim na podstawie rozprawy pt. Opór społeczny wobec władzy komunistycznej w województwie elbląskim 1976–1989 uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych. Jego promotorem był dr hab. Grzegorz Berendt. Recenzentami pracy doktorskiej byli: prof. dr hab. Antoni Dudek oraz prof. dr hab. Wojciech Polak. Na Politechnice Gdańskiej w 2023 ukończył studia podyplomowe International MBA in Strategy, Programme and Project Management. === Działalność sportowa === W młodzieńczym wieku grał w barwach drużyn piłkarskich Ex Siedlce i KKS Gedania (1997–2000) oraz reprezentował bokserską drużynę RKS Stoczniowiec (2000–2004). W barwach RKS Stoczniowiec w 2004 wywalczył pierwsze miejsce w Strefowym Turnieju pięściarskim o Puchar Polski dla juniorów w wadze 91 kg. Następnie był zawodnikiem i kapitanem drużyny piłkarskiej Ex Siedlce Gdańsk. W 2010 założył sekcję sportów walk Ex Siedlce Gdańsk. === Praca zawodowa === Od stycznia 2009 do 2017 pracował w Instytucie Pamięci Narodowej. W latach 2013–2017 pełnił funkcję naczelnika Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej IPN w Gdańsku. W latach 2017–2021 był dyrektorem Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku. 1 czerwca 2021 został wiceprezesem IPN. 27 kwietnia 2021 Kolegium IPN rekomendowało jego kandydaturę na stanowisko prezesa Instytutu Pamięci Narodowej. 28 maja 2021 Sejm, stosunkiem głosów 248 za, 198 przeciw i 4 wstrzymujących, wybrał go na prezesa IPN (za jego wyborem głosował klub Prawa i Sprawiedliwości i koło Konfederacji, a także część posłów Polskiego Stronnictwa Ludowego, Kukiz’15, Polskich Spraw i 2 posłów niezrzeszonych), zaś 23 lipca 2021 stosunkiem głosów 52 za, 47 przeciw i 1 wstrzymujący się, Senat zgodził się na ten wybór (za zgodą na wybór głosowali senatorowie PiS, a także 1 senator Koalicji Obywatelskiej, 2 senatorów PSL oraz 1 senator niezrzeszona). Tego samego dnia Karol Nawrocki złożył przed Sejmem ślubowanie, obejmując urząd prezesa IPN, jednocześnie przestał być dyrektorem Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku. Urząd prezesa IPN zakończył 6 sierpnia 2025, w związku objęciem urzędu prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. W lutym 2024 znalazł się na liście osób poszukiwanych przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w związku z postępowaniem karnym w sprawie o „zniszczenie i uszkodzenie” pomników upamiętniających żołnierzy Armii Czerwonej poległych w walkach przeciwko III Rzeszy na terenie Polski w latach 1944–1945. Powodem postawienia zarzutu była obecność Nawrockiego przy demontażu Pomnika Wdzięczności Armii Czerwonej w Głubczycach w październiku 2022. === Działalność naukowa i wystawiennicza === Był jednym z pierwszych historyków, który podjął badania nad przestępczością zorganizowaną w PRL w latach 80. Pełnił funkcję przewodniczącego Koalicji Pamięci Żołnierzy Niezłomnych w Gdańsku. Był członkiem Rady Dyplomacji Historycznej przy Ministrze Spraw Zagranicznych RP. Alumn projektu Departamentu Stanu USA International Visitor Leadership Program (IVLP) w 2018. 30 stycznia 2020 został powołany w skład Rady Muzeum Dom Rodziny Pileckich. W listopadzie 2020, decyzją radnych miasta Sochaczew, został członkiem rady programowej Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i Pola Bitwy nad Bzurą. Od kwietnia 2021 zasiadał w Radzie do Spraw Muzeów i Miejsc Pamięci Narodowej. Od 14 maja 2021 był członkiem Rady przy Muzeum Żołnierzy Wyklętych w Ostrołęce. W lutym 2022 został powołany w skład Rady Programowej i Rady Biblioteki Narodowego Instytutu Kultury i Dziedzictwa Wsi. W czerwcu 2022 został powołany na członka Rady Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, w której zasiadał do lipca 2024. W 2023 został członkiem Rady Biura „Niepodległa”. Był autorem lub współautorem kilku publikacji książkowych oraz kilkudziesięciu artykułów naukowych i popularnonaukowych z zakresu historii opozycji antykomunistycznej, historii sportu oraz przestępczości zorganizowanej w PRL; artykuły publicystyczne publikował m.in. w portalu histmag.org, „Magazynie Solidarność”, „Polityce” i „Do Rzeczy”. Ekspert programu historycznego TVP3 Gdańsk „W świetle prawdy” oraz „Wojna i Pamięć”. W 2018 pod pseudonimem Tadeusz Batyr opublikował biografię Nikodema „Nikosia” Skotarczaka pt. Spowiedź Nikosia zza grobu. W 2016, jako pełnomocnik prezesa IPN, zajmował się organizacją pogrzebu Danuty Siedzikówny i Feliksa Selmanowicza. W 2018 współprzewodniczył Komitetowi Społecznemu, który wzniósł w Gdańsku Pomnik Żołnierzy Wyklętych. 4 sierpnia 2018, wraz z kombatantami, odsłonił ten pomnik. W 2019 sprawował funkcję Pełnomocnika Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego ds. organizacji obchodów 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej. W 2019 wspólnie z MSZ zainicjował oraz koordynował realizację międzynarodowego projektu wystawienniczego „Fighting and Suffering”, który w ponad 160 miejscach na całym świecie zaprezentował dzieje Polski i Polaków podczas II wojny światowej. === Działalność społeczna i polityczna === ==== Działalność przed 2024 ==== W okresie studiów działał w Samoobronie RP. W latach 2011–2017 był przewodniczącym Rady Dzielnicy Siedlce w Gdańsku. W 2013 był jednym z głównych inicjatorów i współorganizatorów powstania w Gdańsku Alei imienia Żołnierzy Wyklętych. W 2015, jeszcze jako naczelnik Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej IPN, zaproponował nazwanie jednej z głównych ulic terenów byłej Stoczni Gdańskiej imieniem bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Był członkiem Komitetu Budowy pomnika Danuty Siedzikówny „Inki”, który został odsłonięty w Gdańsku 30 sierpnia tego samego roku. ==== Wybory prezydenckie w 2025 ==== Od co najmniej lipca 2024 był rozważany jako kandydat Prawa i Sprawiedliwości w wyborach prezydenckich 2025 roku. 24 listopada 2024, podczas konwencji w hali „Sokoła” w Krakowie, został ogłoszony „kandydatem obywatelskim” na urząd prezydenta RP popieranym przez PiS. Jego kandydaturę ogłosił w imieniu Komitetu Obywatelskiego prof. Andrzej Nowak, a poparcie dla kandydata w imieniu partii zadeklarował prezes Jarosław Kaczyński, co następnie formalnie potwierdziła decyzja rady politycznej PiS z 30 listopada 2024. W skład Komitetu Obywatelskiego popierającego jego kandydaturę weszło kilkaset osób, w tym kawalerowie i damy Orderu Orła Białego: Andrzej Gwiazda, Joanna Duda-Gwiazda, Zofia Romaszewska, Mirosław Chojecki, Jan Krzysztof Kelus, Stanisław Gebhardt, Antoni Lenkiewicz, Jerzy Kalina, Jan Polkowski, Antoni Libera, Bronisław Wildstein, Wojciech Roszkowski, Bogusław Nizieński, Piotr Naimski, Adam Macedoński, Ryszard Legutko. W lutym 2025 jego kandydaturę oficjalnie poparł Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”, w kwietniu na konwencji w Łodzi, poparcie dla jego kandydatury zadeklarował urzędujący prezydent RP Andrzej Duda. 24 stycznia 2025 zawiadomiono PKW o utworzeniu komitetu wyborczego Karola Nawrockiego w zaplanowanych na 18 maja wyborach prezydenckich. W marcu 2025 został zarejestrowany jako kandydat. W toku kampanii wyborczej określił się jako przeciwnik obowiązkowych szczepień dorosłych i dzieci (dopuszczając jednak wyjątki dla określonych chorób). Współodpowiedzialnością za inwazję Rosji na Ukrainę obarczył „europejskie elity”, w tym m.in. ówczesnego premiera Polski Donalda Tuska. W styczniu 2025 opowiedział się przeciwko członkostwu Ukrainy w NATO i Unii Europejskiej do czasu rozwiązania problemów w relacjach polsko-ukraińskich, w tym ekshumacji polskich ofiar rzezi wołyńskiej, co spotkało się z krytyczną reakcją na te słowa ze strony prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego. W odniesieniu do katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku polemizował nad wyjaśnieniem mówiącym o wypadku, nie wykluczając zamachu jako przyczyny. Wyraził pogląd, według którego prezydent USA Donald Trump zapewni bezpieczeństwo Europie Środkowej. Zadeklarował się jako przeciwnik polityki migracyjnej UE i zapowiedział zamiar wypowiedzenia paktu migracyjnego. Podczas swojej konwencji programowej w marcu 2025 ogłosił „Plan 21” zakładający m.in.: gwarancję braku podnoszenia podatków, obniżkę podatku VAT, podwyższenie drugiego progu podatkowego, zerowy PIT dla rodzin posiadających co najmniej dwójkę dzieci oraz dziedziczenia bez podatku i likwidację tzw. podatku Belki. Wśród zadeklarowanych obietnic programowych wymienił także m.in. powołanie Funduszu Technologii Przełomowych, przywrócenie prac domowych w szkołach czy darmowe lekcje poprzedzające uzyskanie prawa jazdy. Później wysunął także postulaty rozwoju energetyki jądrowej (przy zachowaniu roli polskiego węgla w okresie przejściowym), rozbudowy portów morskich i tworzenia nowych stref inwestycyjnych oraz zobowiązał się blokować prywatyzację strategicznych spółek Skarbu Państwa. Zapowiedział konstytucyjną gwarancję braku wprowadzenia podatku katastralnego (od mieszkania, w którym się mieszka, co kilka tygodni później musiał doprecyzować jego sztab). Później jednak zadeklarował gotowość do podjęcia w tej sprawie dyskusji. Następnie w Latarniku Wyborczym określił się jako zwolennik podatku katastralnego od trzeciego posiadanego mieszkania. P