Sorana Mihaela Cîrstea (wym. [soˈrana ˈkɨrste̯a]; ur. 7 kwietnia 1990 w Bukareszcie) – rumuńska tenisistka, reprezentantka kraju w Pucharze Federacji. == Kariera tenisowa == Status profesjonalny uzyskała w 2006 roku. Przez pierwsze dwa lata kariery grała tylko w turniejach ITF. Zwyciężała w nich trzy razy. W WTA Tour zadebiutowała w sierpniu 2006 roku na kortach w Sztokholmie. Przebijając się przez eliminacje doszła do pierwszej rundy (w trzeciej rundzie kwalifikacji pokonała Agnieszkę Radwańską). W kolejnym starcie w turnieju WTA w Zurychu przegrała w pierwszej rundzie eliminacji. Sezon 2006 zakończyła na 348. miejscu. W 2007 rozpoczęła od startów w turniejach niższej rangi. Dzięki dzikiej karcie wystąpiła w eliminacjach do turnieju w Budapeszcie. Doszła tam do finału pokonując m.in. Martinę Müller i Eleni Daniilidu. W decydującym meczu przegrała z Giselą Dulko. Po tym turnieju awansowała na 169. miejsce – wówczas najwyższe w karierze. W maju 2008 w marokańskim Fez zdobyła pierwszy w karierze tytuł WTA, wygrywając debla w parze z Anastasiją Pawluczenkową. Na przełomie września i października 2008 grając w turnieju IV kategorii WTA Tour w stolicy Uzbekistanu Taszkencie i będąc rozstawioną z nr 3 wygrała swój pierwszy turniej w grze pojedynczej. Osiemnastoletnia wówczas Rumunka pokonała w finale Niemkę Sabine Lisicki 2:6, 6:4, 7:6(4). Sezon 2008 zakończyła na 37. miejscu w rankingu. W 2009 doszła do ćwierćfinału French Open, pokonując między innymi Caroline Wozniacki (z którą występowała wtedy w deblu) i Jelenę Janković. W meczu o półfinał przegrała z Samanthą Stosur 6:1, 6:3. Kolejny sukces odniosła w turnieju kategorii Premier w Los Angeles, gdzie doszła do półfinału, w którym ponownie została pokonana przez Stosur, po drodze eliminując Caroline Wozniacki i Agnieszkę Radwańską. Po kolejnym turnieju w Cincinnati awansowała na wówczas najwyższe w karierze 23. miejsce w rankingu singlowym WTA. Sezon 2012 zakończyła na 27. miejscu w rankingu, osiągając między innymi półfinał turnieju w Stanford. W sierpniu 2013 odniosła największy sukces w karierze, dochodząc do finału turnieju w Toronto. Po drodze pokonała dwie byłe liderki rankingu WTA – Caroline Wozniacki i Jelenę Janković – oraz dwie triumfatorki turniejów wielkoszlemowych – Petrę Kvitovą i Li Na. W meczu o mistrzostwo uległa wynikiem 2:6, 0:6 Serenie Williams. Ten wynik pozwolił jej awansować na najwyższe w karierze 21. miejsce w rankingu. Pod koniec 2014 roku Cîrstea w parze z Andreją Klepač osiągnęły finał zawodów w Tiencinie, w którym uległy wynikiem 7:6(7), 2:6, 8–10 Ałłie Kudriawcewej i Anastasiji Rodionowej. W 2017 roku Cîrstea dotarła do 4 rundy w Melbourne eliminując po drodze Irinę Chromaczową 6:2, 6:1, Carlę Suárez Navarro rozstawioną z nr. 10 wynikiem 7:6(1), 6:3 i Alison Riske 6:2, 7:6(2), następnie uległa Garbiñe Muguruzie rozstawionej z nr. 7 wynikiem 2:6, 3:6. == Historia występów wielkoszlemowych == Legenda W, wygrany turniej F, przegrana w finale SF, przegrana w półfinale QF, przegrana w ćwierćfinale xR, przegrana w x rundzie Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji A, brak startu NH, turniej nie odbył się === Występy w grze pojedynczej === === Występy w grze podwójnej === === Występy w grze mieszanej === == Finały turniejów WTA == === Gra pojedyncza 8 (4–4) === === Gra podwójna 11 (6–5) === == Finały turniejów WTA 125 == === Gra pojedyncza 1 (1–0) === == Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych == === Gra podwójna (1) === == Bibliografia == Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2026-02-08] (ang.). Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2026-02-08] (ang.). Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2026-02-08] (ang.).