Władimir Emiłow Zografski (bułg. Владимир Емилов Зографски; ur. 14 lipca 1993 w Samokowie) – bułgarski skoczek narciarski. Mistrz świata juniorów w skokach narciarskich z 2011, złoty medalista uniwersjady z 2015 i srebrny medalista olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy z 2009. Zwycięzca Letniego Grand Prix 2023. 24 stycznia 2025 podczas konkursu na Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie ustanowił swój rekord życiowy wynoszący 215 m. Jest to równocześnie rekord Bułgarii. == Przebieg kariery == === Lata 2005–2010 === Do oficjalnych zawodów międzynarodowych po raz pierwszy zgłoszony został jako jedenastolatek. W styczniu 2005 miał wystąpić w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Lauschy, lecz ostatecznie nie wystartował w żadnym z konkursów. W lutym 2007 zadebiutował w FIS Cupie, zajmując 30. miejsce w Zakopanem. Wystąpił też na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2007. Zajął na nich 62. miejsce w zawodach indywidualnych. W sezonie 2007/2008 zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym. Pierwszymi zawodami, w których został sklasyfikowany, był konkurs Letniego Pucharu Kontynentalnego w Oberstdorfie, w którym był 73. Wcześniej dwukrotnie nie wystartował mimo zgłoszenia do zawodów, a także dwukrotnie był dyskwalifikowany. W całym sezonie nie zdobył punktów Pucharu Kontynentalnego – najwyższym miejscem, jakie zajął, było 35. z Hinterzarten. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2008, zajmując 54. miejsce indywidualnie i 13. w drużynie. We wrześniu 2008 w Villach zdobył pierwsze punkty Pucharu Kontynentalnego, co dało mu prawo do startu w Pucharze Świata. Zadebiutował w nim 14 grudnia 2008 w Pragelato, zajmując 43. miejsce. W lutym 2009 na Mistrzostwach Świata Juniorów 2009 zajął 58. miejsce. W tym samym miesiącu wystąpił na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2009 w Szczyrku. Zdobył na nich srebrny medal, przegrywając jedynie z Peterem Prevcem. Wystartował następnie w seniorskich Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2009. Wziął udział w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej, w którym zajął 43. pozycję. W sezonie 2009/2010 dwukrotnie wziął udział w zawodach Pucharu Świata. W grudniu 2009 zajął 49. miejsce w Engelbergu, a w lutym 2010 był 46. w Willingen. Zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce Pucharu Kontynentalnego: dwukrotnie był 9. w Bischofshofen. Na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2010 zajął 7. miejsce indywidualnie. === Lata 2010–2013 === Latem 2010 dwukrotnie stanął na drugim stopniu podium w konkursach Pucharu Kontynentalnego w Ałmaty. Zdobył również punkty Letniego Grand Prix w Klingenthal. 17 grudnia 2010 w Engelbergu zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata, zajmując 28. miejsce. W całym sezonie czterokrotnie, w zawodach rozgrywanych na przełomie grudnia i stycznia, zajmował miejsca w najlepszej trzydziestce. Najwyżej sklasyfikowany był 29 grudnia 2010 w Obertdorfie (na 16. miejscu). 28 stycznia 2011 w Otepää zwyciężył w konkursie Mistrzostwach Świata Juniorów 2011. Wyprzedził w nim Stefana Krafta i Kaarela Nurmsalu. Wystartował też w obu konkursach indywidualnych na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2011. Na skoczni normalnej zajął 34., a na skoczni dużej – 37. miejsce. Kilkukrotnie zajął miejsca w czołowej dziesiątce Letniego Grand Prix 2011. Najlepszym z nich było 4., zajęte w Ałmaty. 3 grudnia 2011 w Lillehammer po raz pierwszy w karierze znalazł się wśród 10 najlepszych zawodników Pucharu Świata, zajmując 8. pozycję. Poza tymi zawodami w sezonie 2011/2012 jeszcze pięciokrotnie zdobył punkty PŚ, przy czym najwyższym miejscem była 20. lokata z Oslo. Dwukrotnie był dyskwalifikowany za niezgodny z regulaminem kombinezon. W Letnim Grand Prix 2012 najwyżej klasyfikowany ponownie był na 4. pozycji, w tym przypadku w Sapporo. Punkty zdobywał również w większości pozostałych występów w cyklu. W sezonie 2012/2013 Pucharu Świata regularnie zajmował miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. Najlepszy pojedynczy występ Zografskiego miał miejsce 15 grudnia 2012 w Engelbergu, gdy zajął 10. pozycję. W klasyfikacji generalnej sezon zakończył na 33. lokacie ze 183 punktami. Wystąpił również na Mistrzostwach Świata 2013, zajmując 40. miejsce na skoczni normalnej i 31. na dużej. === Lata 2013–2018 === W kilku kolejnych sezonach osiągał gorsze wyniki sportowe. W sezonie 2013/2014 ani razu nie zdobył punktów Pucharu Świata. Mimo licznych prób tylko czterokrotnie przeszedł kwalifikacje. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014. Na skoczni normalnej nie awansował do konkursu głównego, a na dużej zajął 47. pozycję. W sezonie 2014/2015 dwukrotnie znalazł się w najlepszej trzydziestce zawodów Pucharu Świata, najwyżej na 24. pozycji. Na Mistrzostwach Świata 2015 był 30. na skoczni normalnej i 47. na dużej. Zdobył również złoty medal w konkursie indywidualnym Zimowej Uniwersjady 2015. W sezonie 2015/2016 w Pucharze Świata punkty zdobył raz, a w sezonie 2016/2017 – wcale. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017 zajął 42. miejsce na skoczni normalnej, a na dużej został zdyskwalifikowany w kwalifikacjach. W Pucharze Świata 2017/2018 punkty zdobywał dwukrotnie, zajmując miejsca w trzeciej dziesiątce. Był również 8. w konkursie Pucharu Kontynentalnego w Engelbergu w grudniu 2017. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018, zajmując 14. miejsce na skoczni normalnej i 35. na skoczni dużej. === Lata 2018–2023 === W ramach Letniego Grand Prix 2018 zajął 5. miejsce we wrześniowych zawodach w Râșnovie. W drugim konkursie Pucharu Świata 2018/2019, 24 listopada 2018 w Ruce, zajął 6. pozycję, najwyższą w sezonie. Na początku grudnia w Niżnym Tagile dwukrotnie zajmował 15. miejsce. W grudniowych i styczniowych zawodach cyklu regularnie zdobywał punkty, od lutego zaczął osiągać słabsze wyniki. Ostatecznie sezon zakończył na 33. lokacie w klasyfikacji generalnej ze 134 punktami. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019. Zajął 30. miejsce na skoczni dużej i 37. na normalnej. W sezonie 2019/2020 Pucharu Świata siedmiokrotnie zdobył punkty. Najwyżej klasyfikowany był na 16. miejscu, w lutym 2020 w Willingen. W sezonie 2020/2021 Pucharu Świata punkty zdobywał czterokrotnie, w najlepszym występie, w lutym 2021 w Râșnovie, zajmując 21. pozycję. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021 zajął 43. miejsce na skoczni normalnej i 37. na dużej. W ramach Letniego Grand Prix 2021 zajął 3. miejsce w konkursie w Szczuczyńsku rozgrywanym 5 września 2021. Łącznie trzykrotnie ukończył zawody cyklu w najlepszej dziesiątce. W sezonie 2021/2022 Pucharu Świata punkty zdobył 3 razy, a najwyżej klasyfikowany był na 12. pozycji, którą zajął w konkursie 70. Turnieju Czterech Skoczni w Bischofshofen. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022, gdzie zajął 22. miejsce na skoczni normalnej i 38. na dużej. Wystartował również na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2022, na których zajął 34. lokatę indywidualnie. Dwa konkursy Letniego Grand Prix 2022 ukończył w pierwszej dziesiątce, w tym jeden na podium – 17 września 2022 w Râșnovie zajął 3. pozycję. W Pucharze Świata 2022/2023 dziesięciokrotnie zdobywał punkty, głównie w początkowej części sezonu. Najwyżej sklasyfikowany był na 19. miejscu, które zajmował w grudniu 2022 w Titisee-Neustadt oraz w lutym 2023 w Râșnovie. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023 zajął 32. lokatę na skoczni normalnej oraz 35. na dużej. === Lata 2023–2026 === Na Igrzyskach Europejskich 2023 zajął 15. miejsce na skoczni normalnej i 35. na dużej. W otwierającym Letnie Grand Prix 2023 konkursie w Courchevel 29 lipca zajął 2. pozycję, a dzień później na tej samej skoczni odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w tym cyklu. 5 sierpnia w Szczyrku po raz drugi wygrał, a 6 sierpnia zajął 2. miejsce. We wrześniu zawody w Râșnovie ukończył na 6. oraz 1. lokacie, a w październiku był 2. w drugim konkursie w Hinzenbach (w pierwszym odpadł w kwalifikacjach) oraz 11. w Klingenthal. Osiągnięte rezultaty pozwoliły Zografskiemu na zwycięstwo w klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix. Z 604 punktami o 22 wyprzedził drugiego Gregora Deschwandena. W Pucharze Świata 2023/2024 punkty zdobył dziewięciokrotnie, głównie w początkowej części sezonu. Najwyżej sklasyfikowany był 2 grudnia 2023 w Lillehammer, na 14. pozycji. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2024, na których zajął 40. miejsce indywidualnie. W sezonie 2024/2025 Pucharu Świata regularnie zdobywał punkty, najczęściej kończąc zawody w trzeciej dziesiątce. Trzy razy znalazł się w pierwszej – 21 grudnia 2024 w Engelbergu zajął najwyższe w sezonie, 8. miejsce, a w styczniu w Zakopanem i w marcu w Lahti zajmował 10. lokatę. Cykl ukończył na 29. pozycji w klasyfikacji generalnej ze 165 punktami. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025 w Trondheim. Zajął na nich 9. miejsce na skoczni normalnej i 17. na dużej. 6 marca 2026 po raz pierwszy stanął na podium zawodów Pucharu Świata, zajmując 3. pozycję w jednoseryjnym konkursie w Lahti. Było to równocześnie pierwsze w historii cyklu podium dla reprezentacji Bułgarii. == Życie prywatne == Jest synem Emiła Zografskiego, byłego skoczka narciarskiego i dwukrotnego olimpijczyka (Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1988 i 1992). Ojciec Zografskiego pełni funkcję trenera reprezentacji Bułgarii. Zografski urodził się w Samokowie. Zna języki: bułgarski, angielski, niemiecki oraz polski. Skoki narciarskie uprawiał również jego młodszy brat, Martin. W maju 2019 wziął ślub z Polką Agnieszką Skowron. == Igrzyska olimpijskie == === Indywidualnie === === Starty W. Zografskiego na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo === == Mistrzostwa świata == === Indywidualnie === === Starty W. Zografskiego na mistrzostwach świata – szczegółowo === == Mistrzostwa świata w lotach == === Indywidualnie === === Starty W. Zografskiego na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo === == Mistrzostwa świata juniorów == === Indywidualnie ===