# Zenobia **Zenobia**, znana także jako Septimia Zenobia, była żoną króla Palmyry Septimiusza Odenathusa. Po jego zamordowaniu w 267 roku n.e. przejęła władzę nad Palmyrą, rządząc w imieniu małoletniego syna Waballata. Przez około pięć lat prowadziła politykę ekspansji, zdobywając kontrolę nad Syrią, Egiptem i częściami Azji Mniejszej, stwarzając tym samym wyzwanie dla Rzymu. ## Konflikt z Rzymem Dążąc do zachowania roli, jaką na rzymskim Wschodzie odegrał jej mąż, Zenobia początkowo starała się o porozumienie z władzą cesarską. Jednak w 270 roku dowodzona przez Zabdas armia najechała rzymskie prowincje Arabię i Egipt, gdzie stacjonowały legiony lojalne wobec Rzymu. Szczególnie dramatyczny przebieg miała kampania w Egipcie, gdzie Zenobia stoczyła walki z Tenagino Probusem. W 271 roku wojska jej dowódców najechały Azję Mniejszą, nad której częścią rozciągnęła swą władzę. Początkowo Zenobia starała się o porozumienie z nowym cesarzem Aureliamem. Inskrypcje na monetach i dokumenty papirusowe poświadczają, że Waballat uchodził jedynie za współrządcę wraz z Aurelianem. Jednak gdy cesarz rozpoczął kontrofensywę, syna Zenobii ogłoszono cesarzem z tytułem „augusta”.