Jacek Jan Magiera (ur. 1 stycznia 1977 w Częstochowie, zm. 10 kwietnia 2026 we Wrocławiu) – polski piłkarz, trener i działacz piłkarski. == Kariera piłkarska == === Kariera klubowa === Był wychowankiem Rakowa Częstochowa, w barwach którego 18 marca 1995 w meczu przeciwko Stali Mielec zadebiutował w I lidze. W barwach częstochowskiej drużyny grał do jesieni sezonu 1996/1997, rozgrywając 38 spotkań ligowych i zdobywając osiem bramek. Od wiosny sezonu 1996/1997 przez kolejnych dziewięć lat reprezentował barwy Legii Warszawa, w której grał do końca 2005 (z półroczną przerwą na wypożyczenie do Widzewa Łódź na rundę wiosenną sezonu 1999/2000). W 1997 zdobył z drużyną Puchar Polski i wicemistrzostwo kraju. W następnym sezonie został filarem pomocy w drużynie z Łazienkowskiej i zdobył z Legią Superpuchar Polski. Był podstawowym zawodnikiem drugiej linii, na którą z zaufaniem wystawiał go m.in. trener Stefan Białas prowadzący drużynę w sezonie 1998/1999. Po objęciu stanowiska trenera warszawskiej drużyny przez Franciszka Smudę stracił miejsce w składzie Legii i został wypożyczony do Widzewa Łódź, dla którego wiosną 2000 rozegrał 14 ligowych meczów. Po powrocie do Legii ówczesny trener nadal nie obdarzał go zaufaniem i wpuszczał jedynie na końcówki spotkań. Zmiana nastąpiła, gdy w Legii został zatrudniony Dragomir Okuka. Magiera wrócił do składu i pomógł swojej drużynie zdobyć w sezonie 2001/2002 mistrzostwo Polski wraz z Pucharem Ligi. Magiera przez kolejne lata był ważnym ogniwem drużyny, a jego sytuacja zmieniła się po objęcia funkcji trenera przez Dariusza Wdowczyka, który po rundzie jesiennej sezonu 2005/2006 zrezygnował z usług Magiery, wypożyczając go do grającego w III lidze Rakowa Częstochowa. Ze względu na jesienne występy w stołecznej drużynie Magierze został przyznany tytuł mistrza Polski 2006. W barwach Legii rozegrał (wliczając rozgrywki Ekstraklasy, Pucharu Polski, Pucharu Ligi, Superpucharu i europejskich pucharów) 232 mecze i strzelił 19 goli. Od początku sezonu 2006/2007 występował w Cracovii, zachęcony przez ówczesnego trenera krakowskiej drużyny – Stefana Białasa. Po kilku meczach w sezonie 2006/2007 rozwiązał kontrakt z klubem. Po rundzie jesiennej sezonu 2006/2007 zakończył karierę piłkarską i rozpoczął ścieżkę trenerską. W środowisku piłkarskim nosił przydomek „Magic”. Przez większość kariery (podczas występów w Legii Warszawa) występował z numerem 18 na koszulce. Występował na pozycji defensywnego pomocnika, choć zdarzało mu się grać także jako środkowy obrońca. Potrafił włączać się do akcji ofensywnych i kończyć je strzałem. Prezentował dobrą wydolność. === Kariera reprezentacyjna === Wraz z reprezentacją Polski U-16 zdobył Mistrzostwo Europy w 1993 roku. Był kapitanem reprezentacji Polski U-17, która w 1993 zajęła czwarte miejsce na Mistrzostwach Świata w Japonii pod wodzą Andrzeja Zamilskiego. == Kariera trenerska == === Wczesna kariera: Legia II, Motor Lublin, Zagłębie Sosnowiec === 20 grudnia 2006 dołączył do sztabu szkoleniowego Legii Warszawa, stając się jednym z asystentów ówczesnego trenera Dariusza Wdowczyka. Funkcję tę sprawował przy kolejnych szkoleniowcach Wojskowych: Jacku Zielińskim, Stefanie Białasie, Macieju Skorży i Janie Urbanie. W 2012 odbył staż trenerski w RCD Espanyol u trenera Javiera Aguirre. 7 stycznia 2014 został trenerem rezerw Legii Warszawa. Opuścił to stanowisko 7 czerwca 2015 roku. 1 stycznia 2016 zaczął pełnić funkcję doradcy zarządu do spraw sportowych w Motorze Lublin. W lubelskim klubie pracował do czerwca 2016. 16 maja 2016 podpisał roczny kontrakt na prowadzenie Zagłębia Sosnowiec w sezonie 2016/2017, z możliwością jego przedłużenia. 22 września 2016 rozwiązał tenże kontrakt za porozumieniem stron. === Legia Warszawa === 24 września 2016 został trenerem Legii Warszawa. W pierwszym sezonie poprowadził Legię w pięciu meczach Ligi Mistrzów, zajmując z klubem trzecie miejsce w fazie grupowej, zapewniające grę w fazie play-off Ligi Europy. 4 czerwca 2017 zdobył pierwsze w swojej trenerskiej karierze trofeum, sięgając z Legią po mistrzostwo Polski. 13 września 2017 został zwolniony z funkcji trenera Legii Warszawa, co tłumaczono m.in. odpadnięciem drużyny w trzeciej rundzie eliminacji Ligi Mistrzów, gdzie stołeczny klub okazał się gorszy od FK Astana, a w dwumeczu o fazę grupową Ligi Europy odpadł z mołdawskim Sheriffem Tyraspol. === Praca w PZPN i młodzieżowych reprezentacjach Polski === 13 grudnia 2017 został zastępcą dyrektora sportowego ds. rozwoju piłki młodzieżowej w Polskim Związku Piłki Nożnej. W marcu 2018 został selekcjonerem młodzieżowej reprezentacji Polski U20. Poprowadził ją na Mistrzostwach Świata U20 2019, na których Polska trafiła do grupy A. Drużyna Magiery po porażce z Kolumbią (0:2), wysokiej wygranej z Tahiti (5:0) i remisie z Senegalem (0:0) awansowała do fazy pucharowej z trzeciego miejsca w grupie. W 1/8 finału zmierzyła się z Włochami, którym ulegała 0:1, tym samym kończąc turniej na tym etapie. Od 1 lipca 2020 do 11 marca 2021 prowadził młodzieżową reprezentację Polski U19. === Śląsk Wrocław, zwolnienie i powrót === 22 marca 2021 podpisał kontrakt ze Śląskiem Wrocław. 8 marca 2022 został zwolniony z funkcji trenera, by po 13. miesiącach (z wciąż ważnym kontraktem) wrócić do klubu, zajmując miejsce Ivana Đurđevicia. W sezonie 2023/2024 zdobył ze Śląskiem wicemistrzostwo Polski. 12 listopada 2024 został zwolniony z pełnienia funkcji trenera Śląska. Śląsk zajmował wówczas ostatnie miejsce w tabeli Ekstraklasy w sezonie 2024/2025. Po zakończeniu pracy w Śląsku pozostał z rodziną we Wrocławiu. === Reprezentacja Polski === W 2025, po ustąpieniu Michała Probierza z funkcji selekcjonera, był kandydatem na stanowisko selekcjonera reprezentacji i prowadził rozmowy z PZPN. 17 lipca 2025, po wyborze Jana Urbana na stanowisko selekcjonera reprezentacji Polski, objął stanowisko drugiego trenera. Był członkiem sztabu szkoleniowego reprezentacji Polski podczas cyklu eliminacyjnego do MŚ 2026. === Styl trenerski === Już jako nastolatek prowadził zajęcia piłkarskie z dziećmi. Podczas pracy w roli pierwszego trenera, preferowaną przez niego taktyką było ofensywne ustawienie 4–3–3. Prowadził i samodzielnie wydawał dzienniki trenerskie, w których uwzględniał obserwacje piłkarzy, a także opsiy treningów, zawodników i taktyki. Uchodził za charyzmatycznego mówcę i motywatora. Pracując jako trener grup młodzieżowych i asystent trenera, był wychowawcą młodzieży, której często poświęcał także prywatny czas, dbając m.in. o edukację oraz świadomość życiową młodych piłkarzy. Przejawiał zdolności pedagogiczne i cechy psychologa. Jego zwyczajem było wręczanie młodym piłkarzom książki Szczęście czy fart. Niegdyś wykupił na ten użytek cały dostępny nakład. == Wykształcenie i działalność pozasportowa == Ukończył studia magisterskie z zakresu historii w Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Tematem jego pracy magisterskiej była Historyczna i heraldyczna emblematyka na podstawie klubów piłkarskich. Występował także jako mówca motywacyjny na różnego rodzaju konwentach i konferencjach. == Życie prywatne == Był żonaty z Magdaleną, miał dwoje dzieci: Małgorzatę (ur. 2012) i Jana (ur. 2014). Jego ojciec, Tadeusz Magiera (zm. 2024), w latach 1988–1995 był kierownikiem drużyny Rakowa Częstochowa, a przez pewien czas zasiadał też w zarządzie klubu. Jego matka zmarła w 2021. Miał brata, Marka, komentatora sportowego. Był praktykującym katolikiem. W jednym z wywiadów wspomniał, że po zdobyciu wicemistrzostwa Polski w 2024 udał się dziękczynnie do sanktuarium na Jasnej Górze i Medziugorie. W 2025 podczas uroczystości Bożego Ciała wraz z żoną wziął udział w wydarzeniu Wieczór Chwały „Siedlce dla Jezusa”, gdzie opowiadali o swoim życiu i wierze. === Śmierć i pogrzeb === 10 kwietnia 2026 podczas treningu biegowego w Parku Grabiszyńskim doznał nagłego zatrzymania krążenia, po czym był reanimowany i przewieziono go do Wojskowego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu, gdzie zmarł. Uroczystości pożegnalne rozpoczęły się 14 kwietnia mszą świętą z czuwaniem przy trumnie w kościele św. Franciszka z Asyżu we Wrocławiu. 15 kwietnia msza dziękczynna za życie trenera (również z czuwaniem) odbyła się w kościele Matki Bożej Fatimskiej w Mistowie i miała charakter oazowy. 16 kwietnia 2026 Jacek Magiera został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera K-1-17). Pogrzeb miał charakter państwowy, z asystą kompanii reprezentacyjnej Wojska Polskiego. Uczestniczył w nim m.in. prezydent RP Karol Nawrocki. == Upamiętnienie == Kondolencje dla rodziny wyraziło wiele postaci polskiej piłki nożnej, kluby Ekstraklasy, władze UEFA, a także prezydent RP Karol Nawrocki. W tym samym dniu PZPN ogłosił, że wszystkie mecze szczebla centralnego w Polsce, rozgrywane w dniach 10–13 kwietnia 2026, zostaną poprzedzone minutą ciszy. Drużyny kilku klubów Ekstraklasy wystąpiły w swoich meczach z czarnymi opaskami naramiennymi (m.in. Legia Warszawa, Śląsk Wrocław, Widzew Łódź). Trenera w formie transparentów pożegnali też kibice, okolicznościowe flagi zawisły m.in. na stadionach Rakowa Częstochowa, Śląska Wrocław czy Cracovii. Kibice Legii Warszawa zaprezentowali poświęconą mu oprawę przed meczem z Górnikiem Zabrze, rozegranym 11 kwietnia. Tydzień później, w ligowym meczu ze Zniczem Pruszków, Śląsk Wrocław zagrał w czarnych strojach, kibice przygotowali oprawę ku pamięci szkoleniowca, a spotkanie zostało symbolicznie przerwane dla uczczenia jego pamięci – w 19. minucie i 47. sekundzie meczu, które symbolizują rok powstania klubu. == Odznaczenia == Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 2026, pośmiertnie == Sukcesy == === Piłkarz === Legia Warszawa Mistrzostwo Polski: 2001/2002, 2005/2006 Puchar Polski: 1996/1997 Superpuchar Polski: 1997 Puchar Ligi: 2001/2002 === Trener === Legia Warszawa Mistrzostwo Polski: 2016/2017 Polska U-20 awans do 1/8 finału Mistrzostw Świata U-20: 2019 Śląsk Wrocław Wicemistrzostwo Polski: 2023/2024 == Zobacz też == Mecze