Maja Chwalińska (ur. 11 października 2001 w Dąbrowie Górniczej) – polska tenisistka, reprezentantka kraju w rozgrywkach Pucharu Federacji. == Kariera tenisowa == === Kariera juniorska === Grać w tenisa zaczęła w wieku 7 lat. Wychowanka i zawodniczka sekcji tenisowej Centrum Sportu i Rekreacji w Dąbrowie Górniczej. Reprezentuje klub BKT Advantage Bielsko-Biała. Od 2008 do 2020 roku jej trenerem był Paweł Kałuża. W 2015 reprezentacja Polski z Chwalińską w składzie triumfowała w halowych mistrzostwach Europy do lat 14. Chwalińska wygrała wszystkie pięć meczów, w których brała udział – trzech singlowych oraz dwóch deblowych. W letniej edycji tych zawodów Polki z Chwalińską w składzie zdobyły brązowe medale. W 2015 roku w parze z Igą Świątek zdobyła tytuł mistrzyni Europy młodzików w grze podwójnej. Rok później para osiągnęła triumf w kategorii kadetów. W 2016 była członkinią reprezentacji, która triumfowała w rozgrywkach Junior Fed Cup. W styczniu 2017 wygrała AGL Loy Yang Traralgon Junior International (Grade 1) w grze podwójnej w parze z Igą Świątek, a w Australian Open z tą samą partnerką przegrały mecz finałowy. W lipcu 2017 triumfowała (bez straty seta) w mistrzostwach Europy kadetów w grze pojedynczej. Rok później zdobyła srebro (w grze pojedynczej) i brąz (w deblu, z Weroniką Falkowską) podczas mistrzostw Europy juniorów. === Kariera zawodowa === W 2017 dotarła do finału turnieju ITF w Wirralu (15 000 $), gdzie przegrała z Maią Lumsden 4:6, 1:6. W lipcu 2019 roku wygrała swój pierwszy turniej ITF, rozegrany w Bytomiu, w którym w finale pokonała Ninę Potočnik 6:3, 6:4. W 2019 roku po raz pierwszy reprezentowała kraj w zmaganiach o Puchar Federacji. 30 czerwca 2021 roku Polka poinformowała o zawieszeniu kariery tenisowej z powodów zdrowotnych. Przyznała, że od półtora roku cierpi na depresję. Po paru miesiącach powróciła do treningów oraz udziału w zawodach. W grudniu 2024 roku wygrała deblowe zmagania w turnieju WTA 125 w Buenos Aires. Tydzień później zwyciężyła w grze pojedynczej i podwójnej podczas turnieju tej samej rangi we Florianópolis. W styczniu 2025 roku udanie przeszła przez kwalifikacje do Australian Open, lecz przegrała w pierwszej rundzie turnieju głównego z Jule Niemeier 0:6, 1:6. Mimo porażki ten rezultat pozwolił Chwalińskiej na awans na najwyższe w karierze 126 miejsce w grze pojedynczej światowego rankingu. W marcu wystartowała w serii turniejów WTA 125 w tureckiej Antalyi. W pierwszym z nich doszła do półfinału singla, a zmagania deblowe wygrała w parze z Anastasią Dețiuc. W decydującym meczu pokonały doświadczony duet Jesika Malečková–Miriam Škoch 4:6, 6:3, 10–2. W następnym tygodniu Chwalińska z Dețiuc spotkały się ponownie z czeską parą już w pierwszej rundzie. Tym razem nie straciły seta, a później pewnie awansowały do finału. W przypadku końcowego triumfu Polka awansowałaby do pierwszej setki deblowego rankingu WTA. W decydującym spotkaniu polsko-czeska para prowadziła 6:3 i 5:4 z przełamaniem, ale nie potrafiła domknąć meczu. Od tego momentu przegrały większość punktów przegrywając mecz, więc Chwalińska musiała odłożyć swój historyczny awans na później. == Historia występów wielkoszlemowych == Legenda W, wygrany turniej F, przegrana w finale SF, przegrana w półfinale QF, przegrana w ćwierćfinale xR, przegrana w x rundzie A, brak startu NH, turniej nie odbył się === Występy w grze pojedynczej === === Występy w grze podwójnej === === Występy w grze mieszanej === Maja Chwalińska nigdy nie startowała w rozgrywkach gry mieszanej podczas turniejów wielkoszlemowych. == Finały turniejów WTA 125 == === Gra pojedyncza 3 (3–0) === === Gra podwójna 5 (3–2) === == Finały turniejów ITF == === Gra pojedyncza 11 (7–4) === === Gra podwójna 21 (11–10) === == Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych == === Gra podwójna (1) === == Puchar Federacji == === Gra podwójna === == Przypisy == == Bibliografia == Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2025-08-13] (ang.). Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2025-08-13] (ang.). Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2025-08-13] (ang.).