Mistrzostwa Polski par klubowych na żużlu – zawody żużlowe rozgrywane od 1973 roku i organizowane pod patronatem GKSŻ w celu wyłonienia najlepszej pary klubowej w Polsce. W pierwszych latach mistrzostwa były prowadzone oddzielnie dla drużyn I i II ligi (oficjalnie w statystykach za medalistów MPPK uznaje się drużyny, które walczyły w I lidze). W pierwszej edycji w 1973 r. zwyciężyli zawodnicy Stali Gorzów przed Śląskiem Świętochłowice i ROW-em Rybnik. Po zakończonym meczu ligowym rozgrywano dwa biegi z udziałem par z klubów biorących udział w spotkaniu. Każda drużyna spotykała się z inną czterokrotnie (2 razy u siebie i 2 na wyjeździe). Sumowano zdobyte punkty we wszystkich meczach. Kluby zgłaszały po trzech żużlowców. Od 1974 roku wprowadzono finały jednodniowe, a drużyny mające walczyć o medale wyłaniano na podstawie wspomnianych wyników po meczach ligowych. Od 1976 roku połączono rozgrywki MPPK I i II ligi. W latach 1974–1978, 1981–1985, 1992–1994 w finale brało udział siedem par, w latach 1979-1980 oraz 1990-1991 sześć par, jeżdżono według tabeli 15-biegowej. Od roku 1986 do 1989 o medale rywalizowało dziewięć par, w każdym z biegów uczestniczyło sześciu żużlowców (po trzy pary), natomiast punktowano 5-4-3-2-1-0. Zrezygnowano z rozgrywania finałów takim systemem ze względu na dużą ilość wypadków na torze. Obecnie MPPK rozgrywane są według tabeli 21-biegowej, a każda para startuje sześć razy. W finale jeździ siedem zespołów trzyosobowych (w tym jeden rezerwowy). == Medaliści == == Klasyfikacja medalowa == === Według klubów === Stan po sezonie 2025 === Według zawodników === Stan po sezonie 2025 Tabela obejmuje pierwszą 10. najbardziej utytułowanych zawodników. Pogrubioną czcionką – zostali zaznaczeni zawodnicy, którzy kontynuują karierę żużlową. == Uwagi == == Przypisy == == Bibliografia == Wiesław Dobruszek, "Żużlowe ABC" tom II, Leszno 2004, str. 65-77 Historia finałów MPPK Historia Speedwaya w Polsce. rlach.republika.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-17)].