Catherine „Caty” McNally (ur. 20 listopada 2001 w Cincinnati) – amerykańska tenisistka, finalistka US Open 2021 i 2022 w grze podwójnej kobiet, mistrzyni juniorskiego French Open 2018 i US Open 2018 w grze podwójnej dziewcząt. == Kariera tenisowa == === Kariera juniorska === McNally treningi tenisowe rozpoczęła w wieku 3 lat. W rozgrywkach juniorskich zadebiutowała w marcu 2015 roku w turnieju w Carson. Swój pierwszy sukces osiągnęła w maju 2015 roku w turnieju w Delray Beach, zwyciężając w grze podwójnej w parze z Anną Dollar. Pierwszy sukces w grze pojedynczej osiągnęła w czerwcu 2015 roku w Haverford, pokonując w finale Carson Branstine. We wrześniu 2015 roku dzięki dzikiej karcie wystąpiła w juniorskim turnieju US Open. W listopadzie McNally wygrała turniej w Boca Raton w grze pojedynczej oraz grze podwójnej dziewcząt. Kolejnym sukcesem było dojście do finału gry podwójnej dziewcząt w turnieju w Porto Alegre. W czerwcu 2016 roku dzięki wysokiej lokacie w rankingu juniorskim wystąpiła w Wimbledonie, w którym w parze z Mariam Bolkwadze dotarła do finału gry podwójnej dziewcząt, przegrywając w nim z Usue Maitane Arconadą i Claire Liu. W maju 2017 roku zwyciężyła w parze z Whitney Osuigwe w turnieju Trofeo Bonfiglio w grze podwójnej dziewcząt. Kilka miesięcy później, podczas Wimbledonu w parze z Whitney Osuigwe dotarła do finału gry podwójnej, przegrywając w nim z Olgą Danilović i Kają Juvan. W czerwcu 2018 roku awansowała do finału wielkoszlemowego French Open w grze pojedynczej, w którym przegrała z Coco Gauff 6:1, 3:6, 6:7(1). W konkurencji gry podwójnej razem z Igą Świątek odniosła triumf, pokonując w meczu mistrzowskim Yūki Naitō i Naho Sato 6:2, 7:5. Podczas US Open 2018 w grze pojedynczej dziewcząt przegrała w trzeciej rundzie, ale odniosła zwycięstwo w turnieju gry podwójnej. U boku Coco Gauff w meczu finałowym pokonały Hailey Baptiste i Dalaynę Hewitt 6:3, 6:2. === Kariera zawodowa === W rozgrywkach zawodowych zadebiutowała w styczniu 2016 roku, biorąc udział w kwalifikacjach do turnieju rangi ITF w Midland, przegrywając w pierwszej rundzie z Caitlin Whoriskey 1:6, 6:4, 4:6. Debiut w głównej drabince turnieju ITF zanotowała w czerwcu 2016 roku podczas turnieju w Evansville, przegrywając w drugiej rundzie. W zawodach cyklu WTA Tour Amerykanka wygrała siedem turniejów w grze podwójnej z dziesięciu rozegranych finałów. W sezonie 2021 osiągnęła finał US Open w grze podwójnej. Razem z Coco Gauff uległy parze Samantha Stosur–Zhang Shuai 3:6, 6:3, 3:6. Rok później w parze z Taylor Townsend ponownie w zagrała w finale US Open, jednak tym razem Amerykanki przegrały z Barborą Krejčíkovą i Kateřiną Siniakovą 6:3, 5:7, 1:6. == Historia występów wielkoszlemowych == Legenda W, wygrany turniej F, przegrana w finale SF, przegrana w półfinale QF, przegrana w ćwierćfinale xR, przegrana w x rundzie Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji A, brak startu NH, turniej nie odbył się === Występy w grze pojedynczej === === Występy w grze podwójnej === === Występy w grze mieszanej === === Występy juniorskie w grze pojedynczej === === Występy juniorskie w grze podwójnej === == Finały turniejów WTA == === Gra podwójna 12 (8–4) === == Finały turniejów WTA 125 == === Gra pojedyncza 3 (2–1) === === Gra podwójna 1 (0–1) === == Występy w Turnieju Mistrzyń == === W grze podwójnej === == Finały turniejów ITF == === Gra pojedyncza 5 (4–1) === === Gra podwójna 8 (6–2) === == Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych == === Gra pojedyncza (1) === === Gra podwójna (5) === == Bibliografia == Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2026-02-23] (ang.). Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2026-02-23] (ang.). Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2026-02-23] (ang.).