Darja "Dasza" Siergiejewna Kasatkina ros. Дарья «Даша» Сергеевна Касаткина (ur. 7 maja 1997 w Togliatti) – rosyjska tenisistka reprezentująca od marca 2025 roku Australię, zwyciężczyni wielkoszlemowego French Open 2014 w grze pojedynczej dziewcząt, srebrna medalistka igrzysk olimpijskich młodzieży w Nankinie (2014). == Kariera tenisowa == === Występy juniorskie === W 2014 roku wygrała juniorski turniej French Open w grze pojedynczej, pokonując w finale Ivanę Jorović 6:7(5), 6:2, 6:3. === 2013 === W zawodowych rozgrywkach tenisowych zadebiutowała w październiku 2013 roku, w kwalifikacjach do turnieju WTA Tour w Moskwie, w których wystąpiła dzięki dzikiej karcie. Przegrała w pierwszej rundzie z Paulą Kanią 1:6, 5:7. Pod koniec listopada wystąpiła w turnieju ITF w Antalyi. Przeszła przez dwustopniowe eliminacje, a w turnieju głównym doszła aż do ćwierćfinału. === 2014 === W styczniu 2014 roku przeszła przez eliminacje do turnieju rangi ITF w Szarm el-Szejk, w którym doszła do półfinału, przegrywając jednak w walce o finał z Poliną Lejkiną 4:6,6:0, 3:6. Miesiąc później wystąpiła w kolejnym turnieju rangi ITF w Szarm el-Szejk. Nie tracąc seta doszła do finału, w którym pokonała Pernillę Mendesovą 6:3, 6:4. Po kilku słabszych występach wystartowała we wrześniu, dzięki dzikiej karcie, w turnieju ITF w Telawi. W drodze do finału nie straciła seta, a w meczu mistrzowskim pokonała Jasmine Paolini 6:1, 4:6, 10–7. W październiku otrzymała ponownie dziką kartę do turnieju WTA Premier w Moskwie. W pierwszej rundzie przegrała jednak ze sklasyfikowaną na 44. miejscu w rankingu WTA Tour Alison Riske 1:6, 2:6. Na koniec sezonu przegrała w pierwszych meczach turniejów głównych (po wygraniu eliminacji) ITF w Nantes i WTA w Limoges. Przez cały rok dobrej gry awansowała na 370. miejsce w rankingu WTA. === 2015 === W styczniu 2015 roku przeszła przez eliminacje do turnieju ITF w Plantation, by dojść aż do półfinału. Mecz o wejście do finału przegrała jednak z Sachią Vickery 6:7(4), 6:7(4). Tydzień później wygrała trzeci turniej rangi ITF w Daytona Beach pokonując w finale Elise Mertens 6:2, 4:6, 6:0. Później osiągnęła półfinał w Sunrise i ćwierćfinał w Palm Harbor. Otrzymała dziką kartę do turnieju rangi WTA International w Marrakeszu. W pierwszej rundzie przegrała z inną laureatką dzikiej karty – Garbiñe Muguruzą 4:6, 1:6. W maju wygrała kolejny turniej ITF w Caserta w finale ogrywając İpek Soylu 7:6(4), 6:1. W czerwcu wygrała dwa turnieje organizowane tydzień po tygodniu w Mińsku. Miesiąc później wygrała eliminacje do turnieju WTA w Bukareszcie, lecz przegrała w pierwszej rundzie turnieju głównego z Julią Görges 6:7(4), 4:6. Zrewanżowała się jednak Niemce już tydzień później pokonując ją w drugiej rundzie turnieju Nürnberger Gastein Ladies w Bad Gastein 3:6, 6:4, 6:3. W ćwierćfinale powstrzymała Rosjankę dopiero Sara Errani 3:6, 6:3, 2:6. W sierpniu przegrała w ostatniej rundzie eliminacji do US Open, ale dostała się do turnieju głównego jako „szczęśliwa przegrana” po wycofaniu się Mariji Szarapowiej. W pierwszej rundzie pokonała Darję Gawriłową 6:2, 4:6, 7:5, w drugiej Anę Konjuh 6:4, 6:4. W trzeciej została dopiero pokonana przez późniejszą ćwierćfinalistkę Kristinę Mladenovic 2:6, 3:6. We wrześniu wygrała swój siódmy turniej ITF, w finale w Saint-Malo pokonała Laurę Siegemund 7:5, 7:6(4). Sezon zakończyła bardzo dobrym występem podczas turnieju w Moskwie. Po wygraniu eliminacji w turnieju głównym pokonała kolejno Paulę Kanię 7:5, 2:6, 6:3, Irinę-Camelię Begu 6:3, 3:6, 6:3, a w ćwierćfinale po raz pierwszy reprezentantkę TOP 20 rankingu WTA Carlę Suárez Navarro 6:1, 6:2. W półfinale nie sprostała już jednak obrończyni tytułu Anastasiji Pawluczenkowej, przegrywając 6:2, 2:6, 4:6. Awansując o prawie trzysta miejsc w rankingu względem poprzedniego roku sezon zakończyła na 72. miejscu. W grze podwójnej, grając wspólnie z Olhą Janczuk osiągnęła dwa finały turniejów ITF – w Moskwie i Mińsku. W październiku otrzymała dziką kartę do turnieju WTA Premier w Moskwie, w którym wystąpiła z Jeleną Wiesniną. W pierwszej rundzie pokonały rozstawione z numerem pierwszym Annę-Lenę Grönefeld i Alicję Rosolską 7:6(3), 6:4. W finale pokonały numer dwa turnieju, parę Irina-Camelia Begu–Monica Niculescu 6:3, 6:7(7), 10–5. Tym samym Kasatkina odniosła największy sukces w dotychczasowej karierze. === 2016 === W kolejnym roku Rosjanka osiągnęła półfinał w Petersburgu oraz ćwierćfinał w Indian Wells, Montrealu i na igrzyskach olimpijskich. W grze podwójnej osiągnęła ostatnią rundę w Moskwie. === 2017 === Po ćwierćfinałach w Sydney i Dosze, Kasatkina triumfowała w Charleston. Pod koniec sezonu doszła do ćwierćfinału w Pekinie i finału w Moskwie. W grze podwójnej doszła do finału w Tokio. === 2018 === W roku 2018 Kasatkina osiągnęła półfinał w Petersburgu, następnie finał w Dubaju i Indian Wells oraz ćwierćfinał w Madrycie, Paryżu i na Wimbledonie, wygrała w Moskwie. == Życie prywatne == Ulubionym tenisistą Kasatkiny jest Rafael Nadal, jest także fanką Petry Kvitovej i Marii Szarapowej. Kasatkina lubi uprawiać sport, w tym piłkę nożną, kibicuje FC Barcelonie. Tenisistka była sponsorowana przez Nike, Tecnifibre i Instaforex. Jej współpraca z Nike zakończyła się w 2021 roku z powodu serii słabych wyników. W sierpniu 2021 roku Kasatkina podpisała umowę z Adidasem na odzież i obuwie. W 2021 roku Rosjanka udzieliła wywiadu Sofiji Tartakowej, w którym zasugerowała bycie biseksualną. W 2022 roku Kasatkina ucięła spekulacje w wywiadzie ogłaszając, że jest homoseksualistką i w związku z łyżwiarką figurową Natalją Zabijako. Stało się to po opublikowaniu zdjęcia ze swoją dziewczyną na Instagramie. W czerwcu 2025 roku para ogłosiła na Instagramie, że się zaręczyły. Mówiła wtedy, iż „uznała, że życie w szafie jest dla niej niemożliwe”, a także wypowiedziała się przeciwko negatywnym postawom wobec społeczności LGBTQ+ i ograniczaniu ich praw w Rosji. W tym samym wywiadzie Kasatkina potępiła rosyjską inwazję na Ukrainę, wzywając do zaprzestania rosyjskiej agresji i okazując solidarność z narodem ukraińskim. Darja Kasatkina 29 marca 2025 roku poinformowała w swoich mediach społecznościowych, że zmienia obywatelstwo i od tego momentu będzie reprezentować Australię. == Historia występów wielkoszlemowych == Legenda W, wygrany turniej F, przegrana w finale SF, przegrana w półfinale QF, przegrana w ćwierćfinale xR, przegrana w x rundzie Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji A, brak startu NH, turniej nie odbył się === Występy w grze pojedynczej === === Występy w grze podwójnej === === Występy w grze mieszanej === Darja Kasatkina nigdy nie startowała w rozgrywkach gry mieszanej podczas turniejów wielkoszlemowych. == Finały turniejów WTA == === Gra pojedyncza 19 (8–11) === === Gra podwójna 3 (1–2) === == Występy w Turnieju Mistrzyń == === W grze pojedynczej === == Występy w Turnieju WTA Elite Trophy == === W grze pojedynczej === == Finały turniejów rangi ITF == === Gra pojedyncza 7 (7–0) === === Gra podwójna 2 (0–2) === == Występy w igrzyskach olimpijskich == === Gra pojedyncza === === Gra podwójna === == Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych == === Gra pojedyncza (1) === == Przypisy == == Bibliografia == Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2025-09-01] (ang.). Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2025-09-01] (ang.). Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2025-09-01] (ang.).