Paula Badosa Gibert (ur. 15 listopada 1997 w Nowym Jorku) – hiszpańska tenisistka, mistrzyni juniorskiego French Open 2015 w grze pojedynczej dziewcząt. == Kariera tenisowa == === Kariera zawodowa === W karierze wygrała siedem turniejów singlowych rangi ITF. 25 kwietnia 2022 zajmowała najwyższe miejsce w rankingu singlowym WTA Tour – 2. pozycję, natomiast 25 kwietnia 2022 osiągnęła najwyższą lokatę w deblu – 124. miejsce. W zawodach cyklu WTA Tour Hiszpanka wygrała trzy turnieje w grze pojedynczej. W maju 2021 roku w Belgradzie pokonała w finale Anę Konjuh po kreczu przy stanie 6:2, 2:0, natomiast w październiku tego samego roku zwyciężyła w Indian Wells, pokonując w finale Wiktoryję Azarankę w trzech setach po meczu trwającym ponad trzy godziny. Kolejne turniejowe zwycięstwo zanotowała w 2022 roku w Sydney, gdzie w meczu mistrzowskim pokonała Barborę Krejčíkovą 6:3, 4:6, 7:6(4). === Lata 2015–2020 === Startując z dziką kartą doszła do trzeciej rundy turnieju Premier Mandatory w Miami. Po wygraniu juniorskiego French Open w 2015 roku kolejne lata kariery spędziła w cyklu ITF, w którym odniosła siedem turniejowych zwycięstw. W sezonie 2020 roku jej najlepszymi wynikami były czwarta runda we French Open i półfinał w Stambule. === Sezon 2021 === Sezon rozpoczęła na 70. miejscu listy rankingowej WTA. W Australian Open odpadła w pierwszej rundzie; przygotowania do turnieju zostały zakłócone z powodu pozytywnego testu na COVID-19. W marcu osiągnęła półfinał turnieju halowego w Lyonie, gdzie przegrała z późniejszą triumfatorką Clarą Tauson. W kwietniu kontynuowała passę udanych wyników dochodząc do półfinału turnieju w Charleston po drodze pokonując liderkę rankingu Ashleigh Barty. W maju osiągnęła półfinał turnieju WTA 1000 w Madrycie, gdzie Barty okazała się lepsza. W tym samym miesiącu wygrała swój pierwszy turniej rangi WTA, Serbia Ladies Open w Belgradzie. Podczas French Open dotarła do ćwierćfinału, gdzie przegrała z Tamarą Zidanšek w trzech setach. Mimo że jest uważana za specjalistkę od gry na wolniejszych nawierzchniach w Wimbledonie dotarła do czwartej rundy, gdzie lepsza okazała się Karolína Muchová. Na Igrzyskach Olimpjskich w Tokio wycofała się z meczu ćwierćfinałowego z powodu odwodnienia organizmu. Po nieudanym turnieju w Montrealu i problemach z ramieniem w Cincinnati (krecz w ćwierćfinale) zanotowała słabe wyniki w US Open i Ostrawie (porażki w drugiej rundzie). W tym momencie zajmowała 27. miejsce w rankingu WTA. Po miesięcznej przerwie odniosła swój największy sukces w karierze wygrywając turniej WTA 1000, BNP Paribas Open w Indian Wells, gdzie po trzech godzinach i czterech minutach meczu finałowego pokonała Wiktoryję Azarankę. Dzięki temu wynikowi awansowała na 13. miejsce w rankingu WTA. Wskutek przetasowań w rankingu i spadku punktów z sezonu 2019, w listopadzie awansowała do pierwszej dziesiątki tego zestawienia (jako piąta Hiszpanka w tzw. erze Open). Jednocześnie zapewniła sobie występ w kończącym sezon Turnieju Mistrzyń w Guadalajarze, w którym dotarła do półfinału, gdzie przegrała z Garbiñe Muguruzą w dwóch setach. Sezon zakończyła na ósmym miejscu rankingu światowego. === Sezon 2022 === Sezon rozpoczęła od porażki z Wiktoryją Azaranką w I rundzie turnieju w Adelaide. W kolejnym tygodniu zdobyła swój trzeci tytuł WTA w singlu, wygrywając turniej rangi 500 w Sydney. W finale pokonała Barborę Krejčíkovą w trzech setach. Dzięki temu wynikowi awansowała na najwyższe w karierze, szóste miejsce w rankingu. W wielkoszlemowym Australian Open doszła do czwartej rundy, gdzie przegrała z Madison Keys w dwóch setach. W lutym zanotowała nieudany start, przegrywając pierwszy mecz w Dubaju, ale awansowała na piąte miejsce w rankingu wskutek odliczenia punktów Igi Świątek za turniej w Adelajdzie z 2021 roku. W związku z kontuzją Karolíny Plíškovej przesunęła się na najwyższe w karierze czwarte miejsce w tygodniu turnieju w Dosze. Obronę tytułu w Indian Wells zakończyła w półfinale przegrywając w trzech setach z Marią Sakari. Wobec zakończenia kariery przez Ashleigh Barty była jedną z dwóch zawodniczek, które mogły objąć fotel liderki rankingu po turnieju w Miami (w przypadku zwycięstwa w całych zawodach i porażce Igi Świątek w pierwszym meczu). Ostatecznie dotarła do ćwierćfinału gdzie wycofała się z meczu z Jessicą Pegulą w pierwszym secie z powodu problemów żołądkowych. Mimo tego po raz kolejny awansowała na najwyższe w karierze, trzecie, miejsce w rankingu. Sezon na kortach ziemnych rozpoczęła od ćwierćfinału w Charleston gdzie przegrała z późniejszą triumfatorką Belindą Bencic. Następnie dotarła do półfinału turnieju halowego w Stuttgarcie, gdzie przegrała z Aryną Sabalenką. Dzięki temu wynikowi awansowała na najwyższe w karierze, drugie, miejsce w rankingu. W domowym turnieju w Madrycie odpadła w drugiej rundzie z Simoną Halep. == Historia występów wielkoszlemowych == Legenda W, wygrany turniej F, przegrana w finale SF, przegrana w półfinale QF, przegrana w ćwierćfinale xR, przegrana w x rundzie Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji A, brak startu NH, turniej nie odbył się === Występy w grze pojedynczej === === Występy w grze podwójnej === === Występy w grze mieszanej === == Finały turniejów WTA == === Gra pojedyncza 4 (4–0) === == Występy w Turnieju Mistrzyń == === W grze pojedynczej === == Finały turniejów ITF == === Gra pojedyncza 15 (7–8) === == Występy w igrzyskach olimpijskich == === Gra pojedyncza === === Gra podwójna === === Gra mieszana === == Kariera juniorska == W 2015 roku dotarła do finału wielkoszlemowego French Open w konkurencji gry pojedynczej dziewcząt. Pokonała w nim Annę Kalinską 6:3, 6:3. === Historia występów w juniorskim Wielkim Szlemie === === Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych === ==== Gra pojedyncza (1–0) ==== == Zwycięstwa nad zawodniczkami klasyfikowanymi w danym momencie w TOP 10 rankingu WTA == Stan na 06.08.2025 == Przypisy == == Bibliografia == Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2025-08-06] (ang.). Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2025-08-06] (ang.). Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2025-08-06] (ang.).